رسم شال سالاماق(قورشاق)

در اين مراسم جوانان به پشت بام منازل دوستان و آشنا و همسايگان رفته و از مقابل پنجرهها يا روزنه پشت بام اتاقها شال و دستمال خود را به نيت و آرزويي كه در سر دارند روانه پايين ميكنند.
یکی از مراسم به یاد ماندنی و قدیمی و همینطور خاطره انگیز در نیر ، مراسم آویختن شال (شال ساللاما: shaal sallama) یا “قورشاق ساللاما” (qursaq sallama) از روزنه بام خانه ها( باجالار) بود؛
در این مراسم نوجوانان و جوانان به پشت بام خانه فامیل و آشنایان و دوستان می رفتند و شال خود را که معمولا پارچه ای دراز بود از روزنه بامها (باجا) به درون منازل آویزان می کردند و صاحبخانه ها هدایایی بعنوان” بایراملیق ” از قبیل پول نقد ، تنقلات از بادام ، پسته ، نخود ، گندم برشته ( قورقا)، تخم مرغ رنگی ، جوراب و لباسهای پشمی، بافته دست بانوان هنرمند، و غیره … به شالها می بستند؛
این مراسم تا پاسی از شب ادامه داشت، در این میان دامادها ( آداخلی اوغلان) در دوران نامزدی بر پشت بام خانه عروس حاضر شده و افرادی که با او بودند او را معرفی می کردند و کسانی که در خانه عروس بودند هدایایی از جمله دستبافتهای عروس ( شال گردن ، جوراب و …)، را به شال داماد می بستند.
استاد شهریار شاعر، شهیر آذربایجان آن را به زبان مادری اینگونه توصیف می کند:
بایـرامـیدی، گئـجه قوشی اوخــوردی : عید بود و مرغ شب می خواند
آداخلی قیز،بیگ جورابین توخــــوردی:دخترنشون و نامزدکرده برای دامادجوراب می بافت
هر کس شالین بیرباجادان سوخوردی:هرکسی شالش رواز یک روزنه پشت بام آویزان می کرد
آی نه گوزل قایدادی شال سالــلاماق:آخ که چه رسم زیبایه این شال انداختن
بیگ شالینا بایرامـــــلیغین باغلامـــاق: و عیدی تازه داماد را به شالش بستن
دانلود کلیپ ویدئویی از این رسم شال سالماق توسط استاد شهریار
برچسب:
نویسنده: شیدا حسینیپور